Şebnur, Nişanyan Adlar'da Farsça bir ad olarak yer alır ve gece ışığı anlamıyla açıklanır. Adın ilk parçası Farsçada gece anlamına gelen şeb, ikinci parçası ise Arapçadan Farsçaya ve Türkçeye geçmiş ışık anlamındaki nur sözcüğüdür. Bu iki sözcüğün birleşmesi, karanlıkta yol gösteren ışığı, ay ışığını ya da gecenin aydınlığını çağrıştırır.
Nur ile biten adlar Türkçede geniş bir aile oluşturur; benzer isimler arasındaki Mahnur, Hoşnur ve Tennur bunlardan birkaçıdır. Mahnur da Şebnur gibi Farsça bir sözcükle nur'u birleştirir; Farsçada mah ay demektir. “Şeb-nur” diye iki hecede okunan bu kız adı, Şebnem ile ilk hecesini paylaşır.