Mahnur, Farsça mah (ay) ile Arapça nur (ışık) sözcüklerinden kurulmuş bir kadın adıdır. Nişanyan Adlar adı Mahinur biçimiyle kaydeder ve “ay ışığı” diye verir; TDK da Mahnur'u Mahinur'un bir başka biçimi sayar. Mahinur'daki aradaki i, Mahnur'da yoktur.
Nur, Arapça nūr sözcüğünden Osmanlıca yoluyla gelmiştir; ışık demektir ve kutsal ışık anlamında da kullanılır. Nur öğesi Şahnur, Şebnur ve Tennur gibi pek çok kadın adında sonda yer alır; mah ise Mahru ve Mahpare gibi adlarda başta görülür. İki heceli, r ile biten ad ek alırken değişmez: Mahnur'un, Mahnur'a.