Sayın, kökü Moğolcaya uzanan bir san olarak Türkçeye girmiştir. Nişanyan Adlar'a göre Cengiz Han'ın torunu Batu Han'ın lakabı olan bu sözcük, Çağatay Türkçesindeki örnekler esas alınarak 1935'te Türkçeye kazandırılmış; saymak fiiliyle ilişkilendirilince saygı gösterme anlamını da üstlenmiştir. Sözcüğün özgün karşılığı iyi, uğurlu olarak verilir.
Bugün “Sayın Bakan”, “Sayın Okur” gibi hitaplarda kullanılan bir sözcük olduğundan, Nişanyan bir hitap sözünün ad olarak verilmesinin gündelik hayatta pratik sorun çıkarabileceğine dikkat çeker; resmî bir yazıda “Sayın Sayın” gibi bir tekrar oluşabilir. İki heceli ad “sa-yın” diye okunur ve kız ya da erkek çocuk için kullanılabilir. Benzer isimler arasındaki Sayıl aynı say- kökünü paylaşır.