Şakire, Arapça شَاكِرة sözcüğünden gelir ve “şükreden kadın” anlamını taşır; Nişanyan Adlar adı Şakir'in dişil biçimi olarak verir. Şakir kaydında, İslam geleneğinde bu adın Nuh peygambere de verildiği belirtilir. Ad, elindekinin değerini bilen, minnet duyan bir kişiliği anlatır.
Türkçe konuşanlar için ad, şükür sözcüğünün çağrışımıyla kolay anlaşılır. Şa-ki-re diye üç hecede okunur ve ünlüyle bittiği için ek alırken araya y gelir: Şakire'yi, Şakire'ye. Benzer isimler arasındaki Zakire ve Samire aynı -ire sonunu paylaşır; Şekûre ise yine şükür kökünden gelen bir kadın adıdır.