Sait, Arapça سَعيد sözcüğünden gelir ve “mutlu, talihli” anlamını taşır; Arapçadaki okunuşu Said'dir. Nişanyan Adlar'a göre örneklerin çoğu doğu illerine aittir. Kayıt, adı taşıyan birkaç tanınmış kişiyi de anar: sahabeden Said b. Âmir, Suriye valiliği sırasındaki alçakgönüllülüğüyle bilinir; Said Paşa, Abdülhamid döneminde ve Meşrutiyet yıllarında dokuz kez sadrazamlık yapmıştır; 1906–1954 yılları arasında yaşamış Sait Faik Abasıyanık ise öykücüdür.
Sondaki t nedeniyle Sait ek alırken okunuşta yumuşar: Sait'e yazılır, “Saide” diye söylenir. Kız çocuk için karşılığı Saide'dir. Benzer isimler arasındaki Sacit ve Seyit ses olarak yakındır ama farklı köklere dayanır; aynı kökten gelen Sadi ve Sadettin ise mutluluk anlamını paylaşır.