Sacit, Arapçada secdeye varan, ibadet ederken yere kapanan kişiye denen sâcid sözcüğünün Türkçe yazılışıdır; özgün biçimi سَاجِد olarak yazılır. Nişanyan Adlar da adı bu yazımla kaydeder ve “secde eden” karşılığını verir. Sözcüğün ailesinde secde, mescit ve seccade gibi Türkçeye yerleşmiş kelimeler bulunur.
Kısa ve sert bir sesle kapanan Sacit iki hecelidir. Özel adlarda ünsüz yumuşaması yazıda gösterilmediği için ek alırken t korunur, ama okunuşta d'ye döner: Sacit'e yazılır, “Sacide” diye söylenir. Benzer isimler arasındaki Sacid aynı adın başka yazımıdır; Sait ve Seyit ise ses olarak yakın ama anlamca farklı adlardır. Kız çocuk için karşılığı Sacide'dir.