Şaheser, Farsça şah ile Arapça eser sözcüklerinin birleşmesinden doğmuş bir addır ve “başyapıt” anlamını taşır. Nişanyan Adlar sözcüğü yalnız bu anlamla kaydeder; ayrıca bir kullanım notu düşmez. Şah öğesi burada hükümdar anlamından çok “en büyük, en üstün” anlamını verir; TDK sözlüğü de adı değeri kalıcı, üstün nitelikte bir yapıt diye açıklar.
Türkçede şaheser sözcüğü sanat eserleri için kullanılan yaygın bir övgüdür; ad olarak duyulduğunda önce bu anlam akla gelir. Üç heceli ad, Şa-he-ser diye okunur ve r ile bittiği için ek alırken değişmez: Şaheser'in, Şaheser'e. Benzer isimler arasındaki Şahende ve Taciser ses yapısı bakımından yakın düşen kadın adlarıdır.