Şah, Farsça kökenli bir unvandır ve “hükümdar” anlamına gelir. Nişanyan Adlar'a göre ad ayrı yazıldığında erkek adlarında hemen her zaman ilk öğe olarak kullanılır: Şah Ali, Şah Haydar, Şah Hüseyin ve Şah İsmail bunun örnekleridir. Kadın adlarında ise neredeyse yalnız Şah Hanım bileşiminde görülür. Kayıt, iki durumda da adın ağırlıklı olarak Alevi topluluklarında kullanıldığını belirtir.
Tek heceli ve üç harfli Şah, Türkçedeki en kısa adlardan biridir; tek başına kullanıldığında ikinci bir ad ya da çok heceli bir soyadıyla dengelenmesi kolaylaşır. Ek alırken h sesi korunur: Şah'ın, Şah'a. Benzer isimler arasındaki Şehinşah “şahlar şahı”, Padişah ise aynı sözcükten türeyen bir başka unvan adıdır.