Sadun, Arapça سَعْدُون biçiminden gelir; Nişanyan Adlar adı “küçük kutlu, mübarek” diye karşılar. Kayda göre bu biçim aynı zamanda Saˁd adının çoğuludur ve bir yıldız kümesinin adı olarak da bilinir. Kurtubalı İbn Saˁdun (1093–1172) dil ve hadis alimi olarak anılır. Nişanyan, adın Mardin, Urfa ve Şırnak'ta yaygın olduğunu, ama başka bölgelerde ve eski kuşaktan şehirli seçkinler arasında da kullanıldığını belirtir.
Arapça yazımdaki ayın sesi Türkçe söyleyişte düşer ve ad Sa-dun diye yumuşak bir akışla okunur. Ünsüzle bittiği için ek alırken değişmez: Sadun'un, Sadun'a. Benzer isimler arasındaki Sadettin ve Sait aynı sa'd kökünü taşır; Haldun ise -un sonuyla biten bir başka Arapça erkek adıdır.
