Safa, “arılık, berraklık, gönül huzuru” anlamındaki Arapça صفاء sözcüğünden gelir; adın Türkiye'de daha yaygın olan biçimi Sefa'dır. Nişanyan Adlar'a göre ilk hecesi a ile yazılan biçimler genellikle yerli ya da yabancı Araplara aittir. Aynı kayıt bir başka farkı da not eder: ad Türkiye'de çoğunlukla erkek adı olarak kullanılırken Arap ülkelerinde kadın adı olarak bilinir.
Gündelik Türkçedeki “safa geldiniz” selamlaması ve “zevk ü sefa” deyimi aynı sözcüğü taşır. Dört harfli, iki heceli Safa, açık ünlüleriyle kolay söylenir; ünlüyle bittiği için ek alırken araya y girer: Safa'yı, Safa'ya. Kız ve erkek çocuklara verilebilen bir ad olarak kaydedilir; benzer isimler arasındaki Sabah ve Sahba da s ve a seslerini taşıyan kısa adlardır.