Şad, Osmanlıcada şâd biçiminde yazılan ve Farsça šâd sözcüğünden gelen bir erkek adıdır. Vikisözlük sözcüğü sevinçli, neşeli, memnun ve hoşnut karşılıklarıyla kaydeder; TDK'nin açıklaması da aynı anlamı verir. Osmanlıcada uzun okunan â sesi, Türkçe yazımda düz a olarak kalmıştır. Sözcük, Farsçadan Türkçeye geçen ve sevinci anlatan pek çok adın da temelini oluşturur.
Tek heceli ve üç harfli bir ad olan Şad, ekleri kalın ünlüyle alır: Şad'a, Şad'ın. Bu kadar kısa bir ad, uzun bir soyadıyla ya da ikinci bir adla dengeli bir bütün oluşturur. Şader, Şad'a Türkçe er (erkek, yiğit) sözcüğünün eklenmesiyle kurulmuş bir addır; Şadan da aynı kökten gelen adlar arasında sayılır. Sondaki d sesi özel adlarda ek alırken yazımda değişmez.