Ruhsen, ruh sözcüğü ile ikinci tekil kişi zamiri sen'in birleşmesinden oluşmuş bir kız adıdır. Ruh, Osmanlıca yoluyla Arapça rūḥ sözcüğünden gelir ve can, manevi varlık anlamlarını taşır. Sen ise Eski Anadolu Türkçesinde sän biçiminde görülür ve Ana Ortak Türkçe *sen'e dayanır; siz zamiriyle aynı köktendir. Ad böylece “ruhsun sen” gibi bir seslenme sözüne benzer. TDK'nin açıklaması da adı, sevilen kişinin cana can kattığını söyleyen bir sözle ilişkilendirir.
Ruh kalın, sen ince ünlülü olduğu için Ruhsen'de ekler son heceye uyar: Ruhsen'e, Ruhsen'in. İki heceli kısa bir addır (Ruh-sen). Sen ile biten adlar Türkçede sık görülür; benzer isimler arasındaki Nursen ve Hürsen bunlara örnektir. Ruhsal ise aynı ruh öğesiyle başlayan, sıfat yapısında bir addır.