Özüdoğru, özü ve doğru sözcüklerinden oluşur ve “özü doğru” sözünü tek bir ada dönüştürür. Doğru, Osmanlıca üzerinden Ana Türkçe *togru'ya dayanır; Eski Türkçedeki toğru ile, Kırgızca tuura ve Özbekçe to‘g‘ri ile akrabadır. Vikisözlük sözcüğü direk, dik ve direnmek sözcükleriyle ilişkilendirir. Öz kişinin yaradılışını anlatır. TDK adı kısaca doğru yaradılışlı kişi diye açıklar.
Benzer isimler arasındaki Özdoğru aynı anlamı iyelik eki olmadan verir; Doğruer ve Doğruel ise doğru sözcüğüyle başlar. Dört hecede okunan Ö-zü-doğ-ru, ünlüyle bittiği için ekleri kaynaştırma sesiyle alır: Özüdoğru'ya, Özüdoğru'nun. Bir söz öbeği gibi kurulduğu için ilk duyuşta ad olduğu hemen anlaşılmayabilir; kısa bir soyadıyla daha dengeli durur.