Doğruer, doğru ve er sözcüklerinin birleşmesinden oluşur. Doğru, Osmanlıca üzerinden Ana Türkçe *togru'ya dayanır; Kırgızca tuura, Özbekçe toʻgʻri ve Türkmence dogry onun akrabalarıdır. Vikisözlük sözcüğü Eski Türkçedeki toğur- fiiline bağlar ve direk ile dik sözcükleriyle akraba olduğunu belirtir. Anlamları gerçek, yanlış olmayan ve doğruluktur. Er, Ana Türkçe *ēr'den gelir; erkek, yiğit ve soylu demektir. TDK adı doğruluğuyla tanınan kişi diye açıklar.
Üç hecede okunur: Doğ-ru-er. İkinci hecenin sonundaki u ile er'in e'si yan yana geldiği için iki ünlü ayrı ayrı söylenir; bu küçük boşluk adın iki öğeli yapısını duyurur. Ekler ince ünlülüdür: Doğruer'e, Doğruer'in. Benzer isimler arasındaki Doğruel ve Soyluer yapı bakımından en yakın adlardır; Açıker de er ile biter.