Özdoğru, öz ve doğru sözcüklerinden oluşur. Doğru, Osmanlıcadaki doğrı biçimi üzerinden Ana Türkçe *togru'ya dayanır; Eski Türkçedeki toğru ve toğrı ile, Kırgızca tuura ve Türkmence dogry ile akrabadır. Vikisözlük, sözcüğün direk, dik ve direnmek ile ilişkili olduğunu belirtir. Anlamları gerçek, doğru ve hakikattir. Öz ise kişinin özünü, yaradılışını anlatır. TDK adı özü dürüst ve temiz kişi diye açıklar.
Doğru ile dik arasındaki bu köken bağı, ada dik duran, eğilmeyen bir kişilik imgesi katar. Benzer isimler arasındaki Özüdoğru aynı anlamı öz sözcüğünün iyelikli biçimiyle verir; Özduru ise ses ve anlam bakımından yakındır. Öz-doğ-ru diye üç hecede okunur; ünlüyle bittiği için ekler kaynaştırma sesiyle gelir: Özdoğru'ya, Özdoğru'nun.