Özüm, öz sözcüğüne “benim” anlamını katan iyelik ekinin gelmesiyle kurulmuş Türkçe bir addır. Nişanyan Adlar karşılığını kendim, benim özüm diye verir ve adın 1970'lerin ikinci yarısından itibaren rağbet görmeye başladığını not eder. TDK Kişi Adları Sözlüğü ise başka bir yönü öne çıkarır: ona göre Özüm, kardeş kadar sevilip yakın tutulan kişiyi anlatır.
Ad kendi içinde bir iyelik eki taşıdığından gündelik konuşmada “benim özüm” sözüyle karışabilir; çekimde ise Özüm'ün, Özüm'e gibi düzgün biçimler alır. Hem kız hem erkek çocuklar için kayıtlıdır. İnce ünlüleri ve iki hecesi sayesinde Gül, Can ya da Su gibi kısa bir ikinci adla rahatça birleşir. Benzer isimler arasındaki Özün aynı kökten gelir, Özlü ise öz sözcüğünü -lü ekiyle sıfata çevirir.