Özöğe, öz ve öğe sözcüklerinden oluşur. Öğe, Vikisözlük'te öge sözcüğünün öteki yazımı olarak kayıtlıdır. Öge, Latince materia sözcüğünün Türkçedeki karşılığı olarak, Eski Türkçedeki ög (ana, köken kaynağı) sözcüğüne -e eklenerek kurulmuştur; anlamı bir şeyi oluşturan en temel parça, unsur ve malzemedir. Kimyada da ayrıştırılamayan yalın maddeye öğe denir. Vikisözlük'ün Türkçe sürümü ayrıca Eski Türkçede öge ya da öke biçiminin bilge, hoca anlamına geldiğini kaydeder. TDK adı bir şeyin temeli, asıl dayanağı diye açıklar.
Benzer isimler arasındaki Özcebe, Özerek ve Özgeci de öz ile başlayan, ince ünlülü erkek adlarıdır. Ö-zö-ğe diye üç hecede okunur; ortadaki ğ iki ince ünlü arasında neredeyse duyulmaz, bu yüzden ad yazdırılırken harf harf söylenmesi gerekebilir. Ünlüyle bittiği için ekler kaynaştırma sesiyle gelir: Özöğe'ye, Özöğe'nin.