Özcebe, öz ve cebe sözcüklerinden oluşur. Cebe, Vikisözlük'ün Türkçe sürümüne göre Moğolca donanım, silah, zırh anlamına gelen bir sözcükten gelir; Türkçede eskimiş bir askerlik terimi olarak zırh ve silah demektir. Öz ise Ana Türkçe *ȫŕ'e dayanır ve gerçek, katıksız anlamıyla niteleme katar. Ad böylece silahını ve zırhını kuşanmış bir savaşçı imgesi kurar; TDK de adı savaşmaya hazır kişi diye açıklar.
Bugünkü Türkçede cebe biçimi daha çok cep sözcüğünün yönelme hâli olarak duyulduğu için adın askerî anlamını bilmek, soru soranlara açıklama yapmayı kolaylaştırır. Öz-ce-be diye üç hecede okunur, bütünüyle ince ünlülüdür ve ünlüyle bittiği için ekler kaynaştırma sesiyle gelir: Özcebe'ye, Özcebe'nin. Benzer isimler arasındaki Özöğe, Özerek ve Özdeğer de öz ile başlayan, ince ünlülü erkek adlarıdır.