Öniz, ön ve iz sözcüklerinden oluşur. Ön, Ana Türkçe *öŋ'e dayanır ve ileri, yakın gelecek anlamlarını taşır. İz, Osmanlıca ve Eski Anadolu Türkçesi üzerinden Ana Türkçe *īŕ sözcüğüne uzanır; Eski Uygurcada ayak izi demektir. Bugün bir şeyin geçtiği yerde bıraktığı belirtiyi, ipucunu ve yaşanmış bir şeyden geride kalanı anlatır. İki öğe birlikte “önden iz bırakan” anlamını kurar; TDK'nin açıklaması da tanınmış, önceden iz bırakan kişi diye yorumlar.
Hem kız hem erkek çocuklara verilebilen Öniz, Ö-niz diye iki hecede söylenir. Ünlüleri ince olduğu için ekler e ve i ile gelir: Öniz'e, Öniz'in. Benzer isimler arasındaki Şeniz, Bediz ve Türkiz aynı -iz sesiyle biter; bu yüzden ad kulakta tanıdık bir kalıba oturur. Kısa yapısı, uzun bir soyadıyla da dengeli durur.