Nursim, nur ve sim sözcüklerinin birleşimidir. Nur, Osmanlıca üzerinden Arapça nūr sözcüğünden gelir ve ışık demektir. Sim, Türkçe Vikisözlük'te Osmanlıca yoluyla gelen ve kökeni Arapçaya bağlanan bir sözcük olarak kayıtlıdır; gümüş, gümüş rengi ve işlemelerde kullanılan gümüş parlaklığındaki iplik anlamlarını taşır. İki öğe birlikte gümüş gibi parlayan bir ışık imgesi kurar; TDK de adı gümüşü andıran parlaklıkta, aydınlık diye açıklar.
Benzer isimler arasındaki Nurgök, Nurdil, Nurçin ve Nurfer de nur ile başlayan iki heceli kız adlarıdır. Nursim iki hecede okunur (Nur-sim); ilk hece kalın, ikinci hece ince ünlülü olduğundan ekler e ve i'ye uyar: Nursim'e, Nursim'in. Sim sözcüğü günlük dilde simli gibi sözcüklerde yaşadığı için ad, parıltı çağrışımını kolayca taşır.