Nuhbe, Arapça nukhba (نُخْبَة) sözcüğünden gelir ve “seçme, seçkin” anlamındadır; TDK sözlüğü de adı bir şeyin en iyisi, en seçkin kısmı diye açıklar. Nişanyan Adlar adın kullanımına dair toplumsal bir ayrıntı verir: Nuhbe biçimi şehirli seçkin çevrelerle, Nuhbet biçimi ise Kürtler arasındaki kullanımla ilişkilidir. Nişanyan en azından bazı örneklerde Muhibbe adının bu adla karışmış olabileceğini de belirtir.
Osmanlı Türkçesinde nuhbe, bugün “seçkinler, elit” sözcükleriyle anlatılan kavramı karşılayan bir sözcüktü; ad bu çağrışımı taşır. İki heceli bu kız adında h ile b yan yana geldiği için söylerken h hafif duyulur. Ek alırken araya y girer: Nuhbe'ye, Nuhbe'yi. Benzer isimler arasındaki Nağme ve Neşve de iki heceli, e ile biten Arapça kökenli kız adlarıdır.