Natık, Arapça ناطق sözcüğünden gelir ve “konuşan, iyi konuşan” anlamını taşır; Nişanyan Adlar adı bu anlamla kaydeder. Kök, Türkçeye de geçmiş olan nutuk (söylev) ve mantık sözcükleriyle aynıdır; eski felsefe dilinde insan “hayvan-ı natık”, yani konuşan, düşünen canlı diye tanımlanır. TDK sözlüğünün “düşünen” anlamı da buradan gelir.
Sondaki k, ünlüyle başlayan ek aldığında okunuşta ğ'ye döner: Natık'ı yazılır, “Natığı” söylenir. Benzer isimler arasındaki Namık ve Vamık aynı ses kalıbındadır; kızlar için Natıka biçimi kullanılır.