Naşit, Arapça ناشد sözcüğünden gelir; Nişanyan Adlar adı şiir ya da ilahi okuyan kişi diye açıklar. Kök, Arapçada şiir okumak, yüksek sesle söylemek anlamındaki inşad sözcüğüyle ilgilidir; neşide (şiir, manzume) sözcüğü de aynı ailedendir. TDK sözlüğü de adı şiir yazan, okuyan ya da söyleyen kişi diye tanımlar.
Sondaki t, ünlüyle başlayan ek aldığında okunuşta d'ye döner ve ad “Naşide” gibi duyulur; bu da erkek adını kadın biçimi Naşide ile aynı sese getirir. Benzer isimler arasındaki Neşit ile yalnız ilk hecenin ünlüsünde ayrılır.