Zabit, Arapça kökenli bir erkek adıdır ve özgün yazımı ضابط biçimindedir. Nişanyan Adlar ad için iki anlam verir: askerî komutan ve bir şeyi sıkıca tutan, yakalayan kişi. Sözcük, Arapçada tutmak, denetlemek anlamındaki zabt kökünden gelir; Türkçedeki zapt etmek ve zabıta sözcükleri de aynı ailedendir. Osmanlı Türkçesinde zabit, ordudaki subay için kullanılırdı.
Sessiz harfleri sert olan kısa bir addır; za-bit diye iki hecede okunur. Özel ad olduğu için yazımda sondaki t korunur: Zabit'i, Zabit'e. Benzer isimler arasındaki Zahit yalnız bir harfle ayrıldığı için kolayca karıştırılabilir; onun anlamı ise dindar, sofu kişidir. Sabit ve Macit de iki heceli, Arapça kökenli erkek adlarıdır.