Müşir, Arapça مُشِير sözcüğünden gelir ve “işaret eden, gösteren” anlamını taşır. TDK sözlüğü buna “bildiren, haber veren” anlamlarını ekler. Nişanyan Adlar'a göre sözcük Osmanlı'nın son döneminde ve 1935'e kadar ordudaki en yüksek rütbeyi, yani mareşalliği anlatmak için kullanılmıştır. Ad bu yüzden hem yol gösteren kişiyi hem de bu askerî unvanı çağrıştırır.
Beşir ve Münir ile sesçe yakındır, ama anlamları ayrıdır: Beşir “müjdeci”, Münir ise “ışık saçan” demektir. Müşir ise beş harfli, kısa yapısıyla Mü-şir diye okunur.