Zikir, Arapça kökenli bir erkek adıdır ve Nişanyan Adlar'da Allah'ı anma diye açıklanır; özgün yazımı ذكر biçimindedir. Sözcük Arapçada anmak, hatırlamak anlamına gelir. Nişanyan'ın notuna göre özellikle tasavvufta Allah'ın adını anmak, tekrar ederek söylemek anlamında kullanılır. Tarikatlarda toplu ya da tek başına yapılan zikir, bir ibadet biçimi olarak bilinir.
Aynı kökten Zakir, Zikri ve Zikrullah gibi adlar da türemiştir. Zi-kir diye iki hecede okunur; Arapçadaki tek heceli zikr biçimi Türkçede araya i girerek iki heceye açılmıştır. Ünsüzle bittiği için ek alırken Zikir'i, Zikir'e olur. Benzer isimler arasındaki Tekbir de bir dinî sözü anlatan, ad olarak kullanılan Arapça bir sözcüktür.