Muhip, Arapça muhibb sözcüğünden gelir ve seven, dost demektir; Nişanyan Adlar sözcüğü sevilen, dost diye karşılar, TDK sözlüğü de seven, sevgi besleyen kişi ve dost anlamlarını verir. Kayda göre sözlük anlamının yanında Muhip, Alevilik ve Bektaşilikte kullanılan bir unvandır; kişi adı olarak da en çok bu iki toplulukta görülür.
Bu unvan geçmişi nedeniyle ad, özellikle Alevi ve Bektaşi ailelerde anlam yüklü bir seçimdir. İki heceli adın sonundaki p, ünlüyle başlayan ek alınca söyleyişte b'ye döner; yazıda Muhip'e biçimi korunur. Benzer isimler arasındaki Mucip ve Nehip tek sesle ayrılır; Muhibbi ise aynı kökten türemiş bir addır.