Vahip, Arapça واهب sözcüğünden gelir ve Nişanyan Adlar'da bağışta bulunan, veren kişi diye açıklanır. Sözcük, hibe sözcüğüyle aynı kökten gelir; hibe Türkçede karşılıksız bağış anlamında hâlâ kullanılır. TDK Kişi Adları Sözlüğü de adı hibe eden, bağışlayan diye açıklar. Ad, cömertliği öne çıkaran bir anlam taşır.
Benzer isimler arasındaki Vehip aynı kökten gelir ama bağış, armağan anlamındaki isim biçimidir; Vahip ise bağışı yapan kişiyi anlatır. Bu iki ad yalnız bir ünlüyle ayrılır. Vahip iki hecede, va-hip diye okunur ve sonundaki sert p yazımda korunur.