Mengütaş, mengü ve taş sözcüklerinden oluşur. Mengü, Türkçe Vikisözlük'te Eski Türkçe kökenli bir ad olarak geçer; Bengü maddesine göre Eski Türkçedeki beŋgü ya da meŋgü sözcüğü ölümsüz demektir. Taş, Ana Türkçe *tāĺ'dan gelir ve İngilizce Vikisözlük'e göre taş anıt anlamını da taşır. İki öğe bu son anlamla birleşince ölümsüz anıt fikri doğar; TDK de adı tam olarak böyle açıklar. Orhun yazıtlarında da yazıtın kendisi için bengü taş deyişi kullanılır.
Benzer isimler arasındaki Bengitaş aynı yapının b ile başlayan biçimidir; Mengütay, Mengübay ve Mengüer ise mengü öğesini paylaşır. Mengütaş üç hecede okunur (Men-gü-taş); son hece kalın ünlülü olduğundan ekler a'lı gelir: Mengütaş'a, Mengütaş'ın. Taş ile biten adlar soyadı gibi duyulabildiği için ad ile soyadının farklı seslerle kurulması karışıklığı azaltır.