Mengüer, mengü ve er sözcüklerinin birleşimidir. Mengü, Eski Türkçe kökenli bir addır; Türkçe Vikisözlük'ün Bengü maddesi, Eski Türkçedeki beŋgü ve meŋgü biçimlerinin ölümsüz anlamına geldiğini kaydeder. Er, Ana Türkçe *ēr'e dayanır ve erkek, yiğit, savaşçı, soylu demektir. İki öğe birlikte ölümsüz bir yiğit fikrini kurar. TDK'nin kaydında ad, adını kalıcı kılmış, unutulmayan kişi anlamına gelir; bu yorum da ilk öğenin anlamından doğar.
Mengüer'de iki öğenin birleştiği yerde ü ile e yan yana gelir; ad Men-gü-er diye üç hecede okunur ve iki ünlü ayrı ayrı duyulur. İnce ünlülü ekler alır: Mengüer'e, Mengüer'in. Benzer isimler arasındaki Öncüer, Ünlüer ve Özsüer aynı ünlü yan yanalığını taşıyan -er'li adlardır; Mengübay ve Mengütay ise ilk öğeyi paylaşır.