Közcan, köz ve can sözcüklerinin birleşmesiyle oluşur. Köz, Ana Türkçe *kȫŕ sözcüğünden gelir ve yanarak ateş hâline gelmiş kömür ya da odunu anlatır; kor sözcüğü de aynı aileye girer. Can, Türkçe Vikisözlük'e göre Farsça cān sözcüğünden gelir; yaşam, ruh, gönül demektir ve günlük dilde sevgili için de kullanılır. TDK adı samimi, içten kişi diye açıklar; közün sıcaklığı ile canın gönül anlamı bu yorumda bir araya gelir.
Can ile biten adlar arasında benzer isimlerdeki Gökcan, İlcan ve İşcan da vardır; Korcan ise aynı yapıyı kor ile kurar ve Közcan'a en yakın addır. İki hecede okunur (Köz-can); ilk hece ince, ikinci hece kalın ünlülü olduğundan ekler a'lı gelir: Közcan'a, Közcan'ın. Ortada z ile c yan yana geldiği için iki sesin ayrı duyulması adın anlaşılmasını kolaylaştırır.