Konuröz, konur ve öz sözcüklerinin birleşimidir. Konur, Ana Türkçe *koŋur biçiminden gelir; Osmanlıcada kahverengi at ve esmer anlamlarıyla görülür, Türkçe Vikisözlük'te esmer, açık kestane renginde olan diye tanımlanır. Öz, Eski Anadolu Türkçesi üzerinden Ana Türkçe *ȫŕ'e dayanır; bir şeyin özünü, çekirdeğini ve kişinin benliğini anlatır. TDK adı kahraman, yiğit kimse diye açıklar; bu anlam Vikisözlük'teki konur maddesinde bulunmaz, iki kök birlikte daha çok esmer özlü biri imgesini verir.
Öz ile biten adlar arasında benzer isimlerdeki Timuröz, Demiröz ve Çeliköz de yer alır; Konurbey ise aynı ilk öğeyi taşır. Konuröz üç hecede okunur (Ko-nu-röz); r ile ö birleşerek son heceyi kurar. Son hece ince yuvarlak ünlülü olduğundan ekler buna uyar: Konuröz'e, Konuröz'ün. Ünsüzle başlayan bir soyadı, adın z ile biten sonunu belirgin kılar.