Kopan, kopmak fiilinin sıfat-fiil biçimidir. Vikisözlük'e göre bu fiil Osmanlıcada ḳopmaḳ biçiminde görülür ve Ana Türkçe *kop- köküne dayanır; kökün ilk anlamları harekete geçmek, ortaya çıkmak, yükselmek ve ayrılmaktır. Bugünkü Türkçede kopmak daha çok bir şeyin ikiye ayrılması anlamıyla bilinir, ancak bir olayın birdenbire başlaması anlamı da yaşar. TDK adı galip gelen, eyleme geçerek kendini gösteren kişi diye açıklar; bu yorum fiilin eski anlamına dayanır.
Fiilin günümüzde en çok kırılmak, ayrılmak anlamıyla duyulduğunu bilmek, adın neden seçildiğini anlatırken yardımcı olur. İki hecede okunur (Ko-pan) ve kalın ünlülüdür: Kopan'a, Kopan'ın. Benzer isimler arasındaki Koçkan, Okkan ve Okman da iki heceli, -an ile biten erkek adlarıdır. Kısa yapısı nedeniyle uzun soyadlarıyla rahatça birleşir.