Köktay, kök ve tay sözcüklerinin birleşimidir. Kök, Ana Türkçe *kök biçiminden gelir; bitkinin kökünü, mecazen de bir ailenin, bir soyun kaynağını anlatır. Tay, Eski Anadolu Türkçesinde de görülen ve üç yaşına kadar olan at yavrusunu anlatan bir sözcüktür; Vikisözlük'ün İngilizce sürümünde erkek adı olarak da kayıtlıdır. TDK adı soylu bir aileden gelen kişi diye açıklar; bu anlam kök öğesinin köken çağrışımına dayanır.
Benzer isimler arasındaki Göktay ve Öztay da tay ile biten adlardır. Göktay ile yalnızca ilk sesi farklı olduğundan, Köktay adını söylerken k'nin belirgin çıkması yanlış anlaşılmayı önler. İki hecede okunur (Kök-tay); ekler son heceye göre kalın gelir: Köktay'a, Köktay'ın. Köktan ve Köktaş ise aynı kök öğesiyle başlayan yakın adlardır.