Kip, Vikisözlük'e göre Karahanlı Türkçesindeki kīp sözcüğünden bilinçli olarak alınmış bir sözcüktür ve Ana Türkçe *kēp (biçim, görüntü, örnek) sözcüğüne dayanır. Aynı kök bugünkü gibi edatına da ulaşmıştır; Vikisözlük kip ile gibi'yi ikiz sözcükler olarak gösterir. Dil bilgisindeki kip terimi ise 1926'da Hüseyin Hüsameddin Yasar tarafından Arapça ṣīġa karşılığı olarak önerilmiş, dil devrimi sırasında yaygınlaşmıştır. Vikisözlük sözcüğe örnek, kalıp, tam uygun ve sağlam, dayanıklı anlamlarını da verir.
TDK'nin uyumlu, uygun, sağlam, biçimli ve kullanışlı karşılıkları bu anlamlarla örtüşür. Tek heceli ve üç harfli Kip, ünsüzle bittiği için ekleri doğrudan alır: Kip'e, Kip'in. Benzer isimler arasındaki Kipkurt bu sözcüğü kurt ile birleştirir; Kiper ise ses bakımından yakın, iki heceli bir addır.