Örs, Osmanlıca üzerinden Ana Ortak Türkçe *ȫrüz biçimine dayanır; bu biçim de *ȫr- (yükselmek) fiilinden gelişmiştir ve Vikisözlük'e göre hörgüç sözcüğüyle akrabadır. Sözcük, madenin üzerinde dövüldüğü sağlam demir kütleyi anlatır; anatomide orta kulaktaki örs kemiğinin de adıdır. Vikisözlük'ün İngilizce sürümü Örs'ü bir erkek adı ve soyadı olarak da kaydeder. TDK'nin kaydı adı yüzeyi çelikle güçlendirilmiş, maden dövmeye yarayan demir kütle diye açıklar.
Tek heceli ve iki ünsüzle biten Örs, ek alırken ince yuvarlak ünlüye uyar: Örs'e, Örs'ün. Çok kısa olduğu için uzun bir soyadıyla ya da iki heceli bir ikinci adla birlikte dengeli durur. Benzer isimler arasındaki Örskan ve Karaörs aynı sözcüğü başka öğelerle birleştirir. Örsün darbelere dayanan yapısı, adı sağlamlık ve dayanıklılık imgesiyle ilişkilendirir.