Dinç, sağlığı yerinde, yorgunluk göstermeyen güçlü kişiyi anlatan Türkçe sözcüktür; Nişanyan Adlar da karşılığını “sağlıklı” diye verir. TDK Kişi Adları Sözlüğü adı hem sağlıklı hem güçlü olan kişi diye açıklar. Nişanyan Sözlük'e göre sözcüğün geçmişi bugünkü anlamından biraz farklıdır: dinç, Orta Türkçede dingin ve sağlam anlamlarında görülen tınç biçimine dayanır. Kelimenin eski anlamı bu yüzden güçten çok sakinlik ve dinlenmişlikle ilgilidir.
Dinlenmiş olanın dinç olması, iki anlam arasındaki köprüyü kurar; sözlük tınç'ı Eski Türkçede nefeslenmek, dinlenmek anlamındaki tın- fiiline bağlar. Tek heceli ve ç ile biten Dinç, iki heceli soyadlarıyla kısa ve tok bir bütün oluşturur. Dinçol ve Dinçalp aynı sözcüğü başka öğelerle birleştirir; benzer isimler arasındaki Gönç, Koç ve Güç de tek heceli, ç sonlu adlardır.