Kamu, Eski Türkçe kökenli bir sözcüktür ve Ana Türkçe *kamug biçimine dayanır; Osmanlıcada qamu ve hamu yazımlarıyla geçer. Vikisözlük ilginç bir ayrıntı verir: sözcük İstanbul ağzında 17. yüzyılda artık kullanılmaz olmuş, dil devrimi sırasında Arapça umum sözcüğünün Türkçe karşılığı olarak yeniden canlandırılmıştır. Azericedeki hamı aynı kökün akrabasıdır. Eski anlamı bütün, hep; bugünkü anlamı ise halk ve devletin kamu hizmeti gören kurumlarının bütünüdür. TDK de ada bütün, hep ve halk anlamlarını verir.
Günlük dilde kamu sözcüğü kamu kurumu, kamu yararı gibi resmî kullanımlarla bilindiği için ad, ilk duyuşta bu çağrışımları taşıyabilir. İki hecede okunur (Ka-mu) ve ünlüyle bittiği için ekler kaynaştırma sesiyle gelir: Kamu'ya, Kamu'nun. Vikisözlük'ün Türkçe sürümü sözcüğü ayrıca soyadı olarak kaydeder. Benzer isimler arasındaki Umu ve Koçu da ünlüyle biten iki heceli adlardır.