Kansun, kanmak fiiline istek bildiren bir çekim eki getirilerek kurulmuş, “kansın” anlamına gelen bir erkek adıdır. Kanmak, Osmanlıca üzerinden Ana Türkçe *kān- (doymak, hoşnut olmak) fiiline dayanır; Eski Uygurca qanmaq ve Türkmence gānmak akrabaları arasındadır. Sözcük bugün hem bir gereksinimi yeterince karşılamak hem de söylenenin doğruluğuna inanmak anlamlarını taşır. TDK adı “kansın, inansın” diye açıklar; ad bu yönüyle çocuğun hoşnut ve inançlı olmasını dileyen bir söz gibidir.
Sonu -sun ile biten adlar çoğu zaman bir dilek bildirir; benzer isimler arasındaki Aksun ve Özsun da bu kalıbı andırır, Tosun ise ses bakımından yakın ama ayrı bir addır. Kansun iki hecede söylenir (Kan-sun) ve kalın ünlülüdür; ekler u ve a ile gelir: Kansun'a, Kansun'un. Kısa yapısı uzun bir soyadının önünde dengeli durur.