İltan'da il sözcüğünün yanına tan gelmiş görünür. Tan, Nişanyan Sözlük'e göre Eski Türkçe taŋ sözcüğünden gelir ve iki anlam taşır: acayip şey, mucize; bir de gün doğumu. Irk Bitig'deki “tan ışıdı, yer aydınlandı, gün doğdu” sözü ikinci anlamın en eski tanıklarındandır; tan yeli ve tan yeri deyimleri de bu anlamdan gelir. Nişanyan Adlar Tan adını da aynı iki karşılıkla, “şafak” ve “mucize” diye kaydeder.
İl ise Eski Türkçe “devlet” anlamındaki sözcüktür. Ad bu öğelerle “yurdun şafağı” ya da “yurdun hayranlık uyandıranı” diye okunabilir; TDK Kişi Adları Sözlüğü ikinci çizgiye yakın bir açıklamayla adı ülkenin beğenilen insanı diye açıklar. Nişanyan Adlar'da İltan kayıtlıdır, ama açıklanmaz. İlkan ve İlvan ile aynı ses kalıbındadır.