İlvan, Nişanyan Adlar'a göre konuşma dilinde “süs, gösteriş” anlamıyla kullanılan bir sözcüktür ve yazı dilindeki elvan (“renkler, renklilik”) sözcüğünün karşılığıdır. Elvan Arapçadır, özgün yazımı ألوَان biçimindedir ve Kur'an'da geçer. TDK sözlüğü de İlvan'ı gösteriş, çalım ve süs diye açıklar.
Elvan kaydının notu adın yöresel yüzünü gösterir: erkek adı olarak Çorum, Amasya, Yozgat ve Zile ile sınırlıdır. Çorum Mecitözü'ndeki Elvançelebi kasabasında bulunan Elvan Çelebi türbesi pek çok kişi için kutsal sayılır; 14. yüzyılda yaşamış bu dervişin adının aslında ʿUlvân olduğu da söylenir. İl-van iki hecelidir; benzer isimler arasındaki İsvan ve İşman aynı kısa yapıdadır.