İlseven, il sözcüğü ile sevmek fiilinin sıfat-fiil biçimi seven'den kurulmuştur. İl, Ana Türkçe *ēl'den gelir ve ülke, yurt anlamındadır. Sevmek, Osmanlıca ve Eski Anadolu Türkçesi üzerinden Ana Türkçe *seb- (sevmek, hoşlanmak) fiiline dayanır. Seven, Vikisözlük'te sevgi dolu, şefkatli ve seven kişi karşılıklarıyla geçer; sözcük hem kız hem erkek adı olarak da kayıtlıdır. Ad böylece yurduna bağlı, onu seven kişiyi anlatır; TDK'nin kaydı da bu anlamı verir.
İlsever ile aynı anlamı taşır; iki ad yalnızca fiilin aldığı ekle ayrılır: İlseven'de sıfat-fiil eki -en, İlsever'de geniş zaman eki -er vardır. Benzer isimler arasındaki İşseven, Gökseven ve Okseven aynı seven öğesiyle kurulmuştur. Üç hecede okunan İlseven (İl-se-ven) bütünüyle ince ünlülüdür: İlseven'e, İlseven'in.