Gökseven, “gök” ile sevmek fiilinin “-en” ekli biçiminden kurulmuş görünür; olası anlamı “göğü seven, yüceliği seven kişi”dir. Nişanyan Sözlük gök sözcüğünü Eski Türkçe kȫk biçimine bağlar ve gökyüzü ile mavi anlamlarını verir; sevmek fiili de Eski Türkçe sev- biçiminden gelir. Nişanyan Adlar, gök sözcüğünün hem gökyüzünü hem açık maviyi anlattığını, Gökçe, Gökçek ve Gökçen gibi türevlerin de çeşitli ağızlarda güzel anlamına geldiğini belirtir.
Sondaki “-seven” öğesi Türkçede yurtsever, hayırsever gibi birleşiklerden tanıdıktır. Göksever ile arasındaki fark yalnız son seste olduğundan, kayıtta hangisinin seçildiğine dikkat etmek gerekir. Benzer isimler arasındaki Güngören ve Güleğen de “-en” ile biten aynı türden adlardır.