İlknaz, Türkçe ilk ile Farsça naz sözcüklerinden oluşur; Nişanyan Adlar adın “ilk kız” anlamında kullanıldığını belirtir. Naz, Kubbealtı Lugatı'na göre kişinin beğenilmek için büründüğü cilveli, edalı tavırdır; sözlük, bir şeyi istediği hâlde hemen kabul etmeyip ağırdan alma ve şımarıklık anlamlarını da verir. Bu öğe adda, ailenin ilk kızının nazlı ve sevgili oluşunu anlatıyor gibi durur. İlk ise Nişanyan Sözlük'e göre Eski Türkçede önceki, eski anlamı taşıyan ilki ya da ilk sözcüğüdür.
Naz etmek ve naza çekmek deyimleri sözlükte nazlanmak anlamında geçer; Nedim ve Nef'î'nin dizeleri bu sözcüğün divan şiirindeki yerini gösterir. Sevnaz ve Günnaz gibi adlarda da naz ikinci öğedir; İlknaz bu öğeyi ilk ile birleştirerek doğum sırasını öne çıkarır.