İlkcan, Türkçe ilk ile Farsça can sözcüklerinden kurulmuştur; Nişanyan Adlar anlamı “ilk doğan” diye verir, TDK sözlüğü de adı bir ailenin ilk çocuğuna verilen ad olarak açıklar. Nişanyan can öğesine geniş bir not ayırır: Farsçada “hayat” demek olan sözcük Türkçede uzun zamandır sevgi ve dostluk hitabıdır. Özellikle Bektaşi geleneğinde bir unvan ve seslenme biçimi olarak kullanılmıştır.
Kayda göre can 20. yüzyılın başından beri kişi adıdır, 1960'lardan sonra kentlerde çok yaygınlaşmış, 1980'lerden itibaren de hemen her erkek adının sonuna eklenen bir öğe olmuştur. İlkcan ise kız adı olarak kayıtlıdır. İlk-can iki hecelidir; k ile c'nin yan yana gelmesi söyleyişi biraz sertleştirir. Benzer isimler arasındaki İlkgül ve İlknaz da ilk öğesiyle kurulmuş kız adlarıdır.