Hikmettin, Arapça “hikmet” ve “din” sözcüklerinin tamlamasıdır; olası anlamı “dinin hikmeti, dinin bilgeliği”dir. Kubbealtı Lugatı hikmet sözcüğünü önce bilgelik, sonra da Allah'ın her şeyi yerinde ve uygun biçimde yaratmasındaki, insanların tam kavrayamadığı gizli amaç olarak açıklar. Nişanyan Adlar, Hikmet adını Arapça حكمة yazımıyla ve bilgelik anlamıyla kaydeder; notunda bu sözcüğün Kur'an için kullanılan bir nitelendirme olduğunu da belirtir.
Kısa biçimi Hikmet hem tek başına hem de ikinci adla sık kullanılır. Tam ad “hik-met-tin” diye söylenir; ilk hecedeki k ile m'nin kaynaşmaması için açık okunur. Benzer isimler arasındaki Hayrettin, Hidayettin ve Adalettin de aynı “-ettin” sonuyla kurulmuştur.