Hamil, Arapça ḥaml “taşımak, yüklenmek” kökünden gelen hâmil sözcüğüdür ve “taşıyan” demektir. Kubbealtı Lugatı sözcüğe birkaç anlam verir: bir şeyi kendinde bulunduran, sahip olan; götüren, taşıyan; ve senet, çek gibi kıymetli bir evrakı elinde tutan kişi. Hâmil-i vahy, yani vahyi götüren, Cebrail için kullanılan bir tamlamadır; senetlerdeki “hâmiline” sözü de sahiplik anlamından gelir. Nişanyan Adlar'da da ad “taşıyıcı” anlamıyla yer alır.
Kubbealtı bir ayrıntıya dikkat çeker: sözcük Arapçadan “gebe” anlamıyla da geçmiş, ama bu anlam sonradan hâmile biçimine yerleşmiş ve hâmil bu kullanımda bırakılmıştır. Ad bu yüzden taşıyan ve sahip olan anlamıyla anlaşılır. Şamil ve Vekil gibi -il ile biten Arapça kökenli erkek adlarıyla aynı ses sonunu paylaşan Hamil'in ilk hecesi uzun okunur.