Gürten, Nişanyan Adlar'da Türkçe “güçlü beden” diye çevrilir; ad gür ile ten sözcüklerinin birleşimidir. Ten, beden ve gövde anlamındaki Farsça tan sözcüğünden alınmıştır; sözcük Orta Farsçada da aynı biçimdedir. Nişanyan Sözlük'e göre Avestaca ve Sanskritçe tanu- ile eş kökenlidir; sözcüğün deri, bedenin dış yüzü anlamı ise yalnız Türkçede gelişmiştir. Gür, Eski Türkçe kǖr “güçlü, üstün” sözcüğünden gelir. Böylece adın bir öğesi Türkçe, öbürü Farsçadır.
Nişanyan Adlar adın belki Gülten yerine kullanıldığını da not eder; bu durumda Gürten, Gülten'in l yerine r ile söylenen bir biçimi olabilir. Kaynak bu ihtimali kesin saymaz. Kubbealtı Lugatı'nda gül-ten birleşiği teni gül gibi nazik, gül vücutlu kişiyi anlatır. Gürten'de r ile t sesleri yan yana geldiğinden ad, Gülten'e göre daha sert bir söyleyişe sahiptir.