Günkan, gün ve kan sözcüklerinden kurulmuş bir erkek adıdır. Gün, Ana Türkçe *kün'e dayanır; Eski Türkçede kün hem güneş hem gün demektir. Kan, Osmanlıca yoluyla Ana Türkçe *kān sözcüğünden gelir ve Vikisözlük'ün Türkçe sürümünde ayrıca erkek adı olarak kayıtlıdır. Türkçede kan, soy anlamında da kullanılır; TDK'nin açıklaması bu anlamı esas alarak adı aydınlığıyla güneşe benzeyen bir soydan gelmiş kişi diye yorumlar.
Kan ile biten erkek adları kalabalık bir ailedir; benzer isimler arasındaki Günan ve Güntan ses bakımından en yakın olanlardır, Gençtan ve Göktan ise tan ile biter. Günkan iki hecede okunur (Gün-kan); n ile k yan yana geldiği için hızlı konuşmada n sesi genizden çıkar. Ekler kalın ünlülüdür: Günkan'a, Günkan'ın.