Günışık, gün ve ışık sözcüklerinin birleşimidir. Işık, Vikisözlük'e göre Osmanlıca üzerinden Ana Türkçe *yaĺčuk (ışık, güneş) sözcüğüne dayanır; bu da “üzerine ışık saçmak” anlamındaki *yaĺču- fiilinden türemiştir. Azericedeki işıq ve Türkmencedeki yşyk akrabalarıdır. Sözlük ışık için esin anlamını da kaydeder ve sözcüğü hem kız hem erkek adı olarak gösterir. Gün ise Eski Türkçede güneş anlamını taşıyan kün'den gelir. TDK adı güneş ışığı diye açıklar.
Benzer isimler arasındaki Binışık, Erışık ve Üçışık da ışık ile biten erkek adlarıdır. Günışık üç hecede okunur (Gü-nı-şık); hece sınırı ortaya düştüğü için ilk duyuşta “Güneşık” gibi algılanabilir, söylerken ı sesini açık tutmak yararlıdır. Ekler kalın ünlüyle gelir: Günışık'a, Günışık'ın. Ad, Türkçe karakter desteklemeyen sistemlerde Gunisik diye yazılabilir.